De komende week bevind ik mij op deze magische plek… Assisi. Achthonderd jaar geleden leefde hier Franciscus, de troubadour van de vrede, die mij 30 jaar geleden diep raakte met zijn gebed: ‘Maak mij een instrument van uw vrede’.

Het Vergeten Lied

Ik ben hier om mijn boek (het vergeten lied) te herschrijven en aan te vullen, vanuit waar ik nu ben. Mijn boek begint met het gebed van Franciscus. Mijn leven is het gebed van Franciscus.

Intens dankbaar dat ik hier mag zijn, in de stad die ademt van spiritualiteit (en van toerisme natuurlijk ). Elk uur luiden de klokken, zingen de nonnen en monniken, zijn er overal in de stad gebedsdiensten.

Mijn dagen

Ik leef hier als een non, ’s morgens om half 6 op. Half 7 in de kapel voor gebed en contemplatie. Luisteren naar het sacrale gezang van de monniken en nonnen en me diep laten raken door de stilte en de eenvoud. Naar mijn stille kamertje om te schrijven voordat het toeristisch feestgedruis losbarst. Genieten van de schoonheid van mijn uitzicht en de eeuwenoude schoonheid van de stad. ’s Avonds naar de vespers, nog een wandeling door de stiller wordende stad, en nog even schrijven voor ik weer vroeg naar bed ga.

Lezend in het prachtige: Lied van de Stilte (David Steinlr-Rast) en The heart of Prayer (Rupert Spira) weet ik mij in goed gezelschap; dit is dé plek om mij het Vergeten Lied te herinneren en er, in hernieuwd jasje, schrijvend van te zingen.

In liefde, in stilte, schrijvend tussen knielen en dansen.

Lieve Vader/Moeder God,

Ik wil graag zijn,

een instrument van Uw vrede.

Waar haat is, laat mij daar liefde zaaien,

waar schuld is, vergeving,

waar twijfel, geloof,

waar wanhoop, hoop,

waar duisternis, licht,

een waar verdriet, vreugde.

O goddelijk Mysterie

geef dat ik niet alleen verlang te worden getroost,

maar ook om te troosten;

niet alleen om begrepen te worden

maar bovenal om te begrijpen;

niet alleen om liefgehad te worden

maar bovenal om lief te hebben

Want het is in het geven dat wij ontvangen,

en het is in het ontvangen dat wij geven.

Het is door te vergeven

dat wij weten dat wij vergeven zijn.

En het is door het sterven van ons oude lied

dat wij ons herinneren

ons hoogste lied

Het eeuwige lied

Het lied dat U bent

Dat wij zijn

Dat Ik Ben.

Amen.

Naar het gebed van Franciscus van Assisi