Misschien ontbreekt nog maar één stem

‘Vertel mij eens wat een sneeuwvlok weegt’,

vroeg een hermelijn aan een duif.

‘Niets meer dan niets’, was het antwoord van de duif.

‘In dat geval moet ik je een wonderbaarlijk verhaal vertellen’, zei de hermelijn.

‘Ik zat eens op een tak van een kale boom, toen het zachtjes begon te sneeuwen. Omdat ik toch niets beters te doen had begon ik de sneeuwvlokken te tellen die neerdaalden op de naalden en tak waar ik op zat.

Ik was precies bij nummer 3.741.952, toen de 3.741.953e sneeuwvlok op de tak viel… Niets meer dan niets, zeg je, maar de tak brak af.’

De hermelijn liep weer verder.

De duif, al sinds de tijd van Noach een autoriteit in vredeszaken, dacht over het verhaal na en zei tenslotte in zichzelf: misschien ontbreekt er nog maar de stem van één mens om tot vrede in de wereld te komen.’

Die stem… is de onze… de jouwe…

Is de stem die zich weer verbonden weet met de taal van zijn hart.

Is de stem die authentiek is, waarachtig en daarmee… krachtig.

Is de stem die vrij is en daarom… haar hoogste lied durft te zingen.

De tak van geweld en waanzin breken

Een nieuw jaar…

Laten we vooral…

heel graag…

en heel veel…

samen zingen…

en onze stemmen voegen…

in het grote vredeskoor…

dat allang gaande is…

dat licht lijkt, als een sneeuwvlok,

maar dat buitengewoon krachtig is

en misschien, als ook jij, en jij, en jij,

jouw stem toevoegt aan dit koor,

is het krachtig genoeg

om de tak van geweld

eindelijk te laten breken.

Zing je mee? We hebben weer een rijk aanbod voor je samengesteld. Weet je welkom en bekijk de agenda hier!