In ieder mens bevindt zich een punt van absolute onverbondenheid met al het andere en met ieder ander. Dit is van grote waarde al is het beangstigend te weten. Het betekent dat wij niet buiten onszelf kunnen blijven zoeken naar de dingen die wij innerlijk nodig hebben. Deze geschenken kunnen u alleen worden gegeven door uzelf. Zij zijn thuis in het diepst van uw ziel. Diep in uw eenzaamheid is er een welkom voor u.
John O’Donohue

Thuis is niet een plek… maar veeleer de rust van: alles is welkom. Inclusief alles in
mezelf. Ik ben welkom, bij mezelf.
Jan Kortie

Altijd heimwee
Voor wie mijn boek heeft gelezen weet hoe het lied ‘Altijd Heimwee’ van Lenny Kuhr mijn lijflied werd omdat het zo precies mijn eigen heimwee verwoordde. Ik miste Thuis. Altijd al. Ik zocht in spiritualiteit, in reizen, in succes, in relaties, in seks, in vriendschap… maar nooit en nergens vond ik het Thuis waarvan mijn ziel blijkbaar weet heeft.

Van uitweg…
Gaandeweg mijn zoektocht ontdekte ik dat ik eigenlijk zocht naar een uitweg. Ik wilde áf van het gevoel van ontheemd zijn in deze aardse realiteit. Af van de eenzaamheid, het gevoel nergens bij te horen, de verlorenheid. Ik wilde terugkeren naar een hemelse staat van eeuwige verbondenheid waar al mijn lijden voorbij zou zijn.

Naar inweg
Alle spirituele bypasses en glorieuze verlichtings- en liefdeservaringen ten spijt… de route bleek anders dan ik aanvankelijk dacht. Thuis bleek geen uitweg, maar een inweg. Geen plék waarnaar ik terug zou keren maar een open ruimte waarin ik mij zélf te verwelkomen had. Thuis bleek een liefdesrelatie. Niet met God. Niet met een partner. Niet met mijn vrienden of mijn kinderen. Thuis bleek een liefdesrelatie die ik op te bouwen had en heb, elke dag opnieuw, in en met…mijzélf! Langzaam leer ik: ‘Ik ben welkom, bij mezelf.’

We need you
In dat leerproces ontdek ik iets dat van onschatbare waarde blijkt. In het verwelkomen van mijn diepste eenzaamheid ontmoet ik de Bron van Uniekheid. De totale vrijheid om hélemaal mijzelf te zijn. De schoonheid en de vrijheid daarvan zijn diep kostbaar. Het maakt mij tot een vrij, scheppend, creatief wezen. En precies dát, zo geloof ik, is wat deze wereld nodig heeft, de creativiteit van vrij scheppende authentieke mensen. 

Het allereerste lied dat ik meer dan 20 jaar geleden schreef, bezingt dit proces. ‘Be welcome’ heet het. Blijkbaar wist ik het toen al… maar oh… die weerbarstige praktijk! Wat kunnen we er eindeloos lang, ja meestal een heel leven, over doen om onszelf werkelijk welkom te heten. Een paar regels uit het lied:

Be welcome here my hidden friends
step in my little parlour
make comfortable, your tired feet
you’ve waited for this hour 

I welcome you, you loneliness
no longer will I run
and seek for shelter, in the world
to make your call undone 
 
Be welcome all
denied so long
be home again in Me.
for only in this full embrace can life ever be free.

Het bruggetje naar Murali
Het veld dat wij binnen Murali steeds weer willen openen, is precies dit warme welkom en de vrijheid die jij daarin op mag halen. Een plek waar je tevoorschijn komt en merkt dat alles in jou muziek is en slechts vraagt om gevoeld, gehoord en erkent te zijn. Door jou. En… in de zachte verwelkomende ogen van de ander kun je dat welkom gespiegeld zien. Het welkom van de ander is het welkom dat jouw eigen ziel IS. 

Authenticiteit
Ware authenticiteit en vrijheid worden geboren daar waar we onze existentiële eenzaamheid kunnen verwelkomen. Niemand kan jouw lied zingen, niemand heeft jouw stem, niemand kan expressie geven aan het Leven zoals dat in en door jou tot expressie wil komen. Dat is absoluut onuitstaanbaar voor de persoonlijkheid maar eenmaal welkom geheten, een ware zegen voor de ziel.

Welkom dus!
En daarom… nodig ik je uit. Om te leren jezelf welkom te heten, zingend, dansend, reizend, ontvangend en gevend. Het is zó de moeite en jouw investering waard…