Uit vreugde zijn wij geboren en tot vreugde keren wij weer.
— Erica Nap

De aardse reis
Laat vandaag dan de dag zijn dat we vrede sluiten. Met onszelf en met ons leven. Ons leven met al haar bergen en haar dalen, haar scherven en haar parels, haar pijnlijke missers en eerbare voltreffers, haar beschamende dwaal-sporen en gelukte harts-tochten. Ja, we zijn van ver gekomen. Van een lichtere wereld. We werden geboren in een aardse realiteit die niet altijd een warme herberg was. Het stro prikte en de stal was koud. We hebben ons tere zelf bedekt met meer dan wat doeken. Muren en maskers trokken we op om weer en wind te doorstaan. We werden wie we niet in wezen zijn. Pijnlijk maar… zo gaat dat hier. Dit is de aardse reis.

Laat vandaag de dag zijn…
Laat vandaag dan de dag zijn dat we vreugdevol opnieuw geboren zijn als het licht dat we werkelijk zijn. Laten we in het midden van het labyrint van ons leven de enige constante herkennen die er is: wijzelf in elk hier en nu. Verbonden met alles en iedereen in ditzelfde hier en nu.

Laat vandaag de dag zijn dat we weten dat we niet voor niets geboren zijn, niet voor niets op deze plek, niet voor niets in deze tijd. Laat vandaag de dag zijn dat we het gesternte boven onze kribbe het volste vertrouwen geven en laten we ons wenden tot de wijzen uit het oosten: de opgaande zon, het nieuwe leven. Laten we hun geschenken van respect en eerbied aanvaarden en ons het lied herinneren waarvoor we kwamen.

Laten we ons herinneren…
Laten we ons herinneren dat we hier niet zijn om een perfect lied te zingen. We zijn hier om ingewijd te worden door alle wrijving en pijn die we ontmoeten. We zijn hier om te helen, onze eigen wonden en die van de generaties voor ons zodat we een lichtere weg kunnen bereiden voor de generaties na ons. We zijn hier om ons licht te herkennen en te verankeren in de aarde. We zijn hier om onze gave te geven en de vreugde te proeven van het zingen van het lied van onze ziel. We zijn hier om God op te graven in ons eigen hart en in de harten van de mensen wier leven wij raken. We zijn hier om een mensenkind te zijn, om te leren een echte vriend te zijn. We zijn hier om lief te hebben en te genieten van alles wat het leven ons geven wil. We zijn hier om het leven te dansen op het ritme van onze eigen hartenklop. We zijn hier om onze eigen bescheiden, doch grootse bijdrage te leveren aan de vreugde van alle mensen. 
Tot de dag komt dat we allemaal naast elkaar zullen staan en zullen zingen:

… Ere zij God in onze harten, 
vrede op aarde 
en in álle mensen een welbehagen.
Want zo zal het zijn.
Uit vreugde zijn wij geboren en
tot vreugde keren wij weer.
Zing jouw eigen lied.
Meer vraagt het niet.

Ohm – Amen.

— Uit: Het Vergeten Lied – Erica Nap (boek te bestellen via mijn webshop)

Vanuit een dankbaar hart.
Erica