Als ik stil ben, val ik op die plek waar alles muziek is.
Rumi

Mijn hart opgehaald
Iemand vroeg me hoe mijn vakantie was geweest en of ik ‘mijn hart had opgehaald’. Wat een mooie
uitdrukking is dat!. Want ja, … dat is het precíes! Ik heb mijn hart opgehaald! Jij ook? En wat haal je
dan eigenlijk op? Wat zou jij zeggen?

Als ik in mezelf onderzoek: de afgelopen rustperiode, de warmte, het licht, het samen zijn… bracht
me bij stilte. Bij aandacht. Bij eenvoud. Het bracht me bij inspiratie, bij volheid, bij vreugde. Het bracht
me terug bij meZelf, en dat….. is een godsgeschenk. Letterlijk.

Wie ben ik
Murali is een school voor vrije Zelf expressie. Ik schrijf Zelf altijd het liefst met een hoofdletter om
onderscheid te maken tussen het kleine en het grote IK. Dat grote IK is onze goddelijke kern, het stille
midden, het pure (bewust)zijn dat wij in wezen zijn. Het kleine ik is niet gebaseerd op de realiteit maar
op een geloof; een geloof in ons onafhankelijke, afgescheiden bestaan. Als ik ‘mijn hart ophaal’ dan
betekent dat voor mij; me mijn essentie herinneren, het Vergeten Lied horen, in de stilte van mijn ziel.

Een lied
Als ik stilval, en mijn oor te luister leg bij de eenvoud van ‘ik ben’, is daar zomaar… gratis en voor
niets… een diep gevoel van vrede en vreugde. Als een soort grondtoon. Als ik daar dieper in voel,
dieper in luister, zindert het van het leven. Ongemanifesteerd, stil maar bruisend. Alsof het elk
moment kan uitbarsten in gezang. Ik noem het… het van het lied van mijn ziel. Tijdens de trainingen
nodig ik deelnemers graag uit woorden te geven aan deze essentie, aan dit lied. Daar komen elke
keer weer de prachtigste gedichten uit. Dit Zelf IS poëzie, IS muziek, IS de levende essentie van
alles. Het staat in alle spirituele boekjes die je kunt vinden. Het is het grote mysterie waar alle
mystieke tradities over spreken. En het is dichterbij dan dichtbij. Het heet … IK.

En dan?
Dan is het heerlijk om daar in de rust weer even contact mee te maken. Om te ‘herbronnen’ en weer
te weten. “Oh ja! Zo was het ook!” En dan is er de dagelijkse realiteit, een leven waarin er van alles
op ons afkomt en we deze simpele en hoogste waarheid ook zo snel weer verliezen. De realiteit
waarin ons hart zich ook zo gemakkelijk weer sluit en oude (overleving)mechanismen het roer weer
over nemen.

En terwijl ik hierover zat te mijmeren onder de olijfbomen in Spanje, werd ik opnieuw enorm
verheugd over de eenvoud en tegelijkertijd de enorme reikwijdte, diepgang en kracht van mijn werk
binnen Murali. Het is zó eenvoudig en zo profound eigenlijk (om maar even een Engels woord te
gebruiken omdat ik er geen goed Nederlands woord voor vind). Keer op keer kom ik uit bij de
eenvoud van dit: … uiteindelijk… is het heel eenvoudig en zoals alles in dit universum is het muziek:
Vind het lied in je hart en zing het! Zingen is DE snelweg naar het ophalen van ons hart.
Stembevrijding is dé manier waarop we kunnen leren ons ware Zelf te vinden én tot expressie te
brengen.

Kom het leren!
Na twintig jaar heel, heel veel vlieguren gemaakt te hebben, na zelf flink door de modder geploegd te
zijn, na door het nauwe niets ontziende kanaal van de overgang gekropen te zijn, na nog dieper
ingedaald en belichaamd te zijn in dit weten, durf ik zonder schroom te zeggen: ‘Kom! Waag de
sprong, open je keel, open je hart (met alle risico’s van dien) en leer iets over nog meer voluit en vrij-
uit expressie geven aan wie jij wérkelijk bent! Kom zingen, kom dansen, kom leren, kom jezelf
bevrijden.

Leer het anderen!
Maar ook…. leer het anderen! Wees die begeleider, facilitator, coach, trainer, leider die het verschil
maakt omdat je zelf zo diep hebt leren luisteren en trouw zijn aan jouw innerlijke stem. Kom jouw
stem bevrijden en leren hoe je anderen kunt helpen hetzelfde te doen. The world needs you!