BREATHING SPACE

It does not matter
if I please you
or if you look at me with loving eyes
None of this matters
to the queen of my own heart

What matters
is that I smile inwardly
at my own failings
forgiving
And open each day to my own goodness

That I breath long and slow into my soft belly
and that I know my own song by heart’

Jane O’Shea

Al een tijdje voel ik dat het leven mij weer vraagt naar binnen te keren. Die weg ging ik vaker. En het blijft spannend. De moed om los te laten, even wat minder werken, wat vaker ‘nee’ te zeggen. Tijd nemen om alleen te zijn (terwijl de wereld doorgaat of zelfs in bloei staat), zacht en langzaam inademen en opnieuw mijn oor te luister te leggen bij de fluistering van mijn eigen hart. Wat is het lied dat daar zingt? Is het nog het ‘oude liedje’ of klinkt er allang iets nieuws waar ik aan voorbij beweeg door in de uitgaande modus te blijven?

Breathing in
Zingen is een prachtige metafoor voor de weg die ware creatie gaat. Creativiteit is een inademen in het goddelijk mysterie en uitademen met de klank van het mysterie op onze lippen. Het woord inspiratie zegt het het best: inademen in de geest, in Spirit. Expressie is dan een uitademen dat iets nieuws (en daarmee vaak iets verstorends voor de oude orde) brengt. Het nieuwe wordt niet geboren in de oude orde, maar ontstaat uit de wanorde (soms chaos), de (onbestemde) ruimte, tussen de inademing en uitademing. Onbestemd, als in… het heeft nog geen stem, het wacht, het verzameld, het stilt, het vult zich, in zijn of haar eigen tempo.

Altijd die buitenkant
In het stembevrijdingsproces behoeft de inademing vaak extra aandacht. Meestal nemen deelnemers even snel een hapje lucht omdat ze vooral gefocust zijn op de output; er moet klank komen en dat moet goed en dat moet snel.

Het is een mooie metafoor voor hoe onze dagelijkse realiteit er vaak uitziet; hoe gericht als we zijn op de buitenkant, de vorm, de output, hoe het hoort en wat er moet. Hoe weinig ruimte we nemen om in te ademen, stil te staan. Te luisteren. We moeten door. We moeten produceren. En vooral, het moet góed! In de ogen van de buitenwereld…

What matters!
Maar… ‘None of this matters to the queen of my own heart’. The queen of my own heart is de drager van een heel ander lied. Het lied waar ik in mijn eigen leven altijd weer benieuwd naar ben en het lied waar ik in al mijn deelnemers altijd weer benieuwd naar ben. Wat is het lied dat jouw ziel komt zingen, juist in deze tijd! We hebben mensen nodig die de moed hebben om stil te vallen en te luisteren! Durf jij dat? Luister jij? Geef jij gehoor? Weet jij ‘your own song by heart’?

Luisteren en gehoor geven
Doe je met me mee, de komende tijd? Zullen we samen de moed hebben om wat meer stil te vallen? De tijd nemen om in te ademen, te luisteren, de moed te vinden om gehoor te geven aan wat we van binnen horen, en dán pas naar buiten komen met wat waar is. Wat echt is. Wat waarachtig is. Wat verbonden is met de fluistering van ons hart?